Dostępność dobra — trzecia cecha tworząca wartość ekonomiczną — może być rozpatrywana z punktu widzenia dostępności fizycznej, ale również mając na względzie uwarunkowania prawne. Dobra niedostępne, np. zako­pane w. ziemi, lub niedostępne z powodu ograniczeń prawnych (np. otrzy­mane w spadku mieszkanie przed decyzją sądu przyznającego spadek), nie mają zdolności do wymiany, nie posiadają wartości ekonomicznej.



Wartość jest pojęciem abstrakcyjnym, nie jest rzeczą materialną i konkretną. Nie tkwi w istocie towaru, dobra lub usługi, jest tworzona w umysłach osób, uczestników rynku. Posiada zawsze charakter subiektyw­ny. Także określenie poziomu wartości przez powołanego do tego eksperta nie likwiduje subiektywizmu. Ocena obiektywna nie jest bowiem możli­wa developer rzeszów. Wycena jest jedynie opinią o wartości. Wycenione dobro trafi na rynek, który zaakceptuje bądź też zwery­fikuje wyznaczony poziom wartości ekonomicznej. Uważa się, że jedynie na dobrze funkcjonującym rynku zostanie potwierdzona opinia o warto­ści. Zatem wartość jest pojęciem abstrakcyjnym, funkcjonującym jedynie na hipotetycznym, idealnym rynku.



Teoria ekonomii wskazuje na dwie sfery kształtowania się wartości ekonomicznej: sferę wytwarzania i sferę wymiany.

W sferze wytwarzania wycena wartości opiera się na kosztach zuży­cia czynników produkcji do stworzenia danego dobra. Nakładów ponie­sionych na wytworzenie danego produktu nie należy rozumieć w sensie historycznym, lecz w sensie odtworzeniowym. Oznacza to, że na gruncie ekonomii wartość dobra stanowi odtworzenie wycen czynników produkcji niezbędnych do wytworzenia danego dobra w danym momencie.