Aktualności » Ujęcia cechujące nieruchomości
Alfred Marshall jako pierwszy połączył ujęcie podażowe, cechujące klasyków, z ujęciem popytowym, reprezentowanym przez przedstawicieli szkoły austriackiej. Uwzględnił subiektywne i obiektywne czynniki, kształtujące cenę. Wskazał, że w krótkim okresie decydujące są czynniki leżące po stronie popytu, ale im dłuższy okres, tym ważniejsze okazują się obiektywne warunki produkcji. W długim okresie cena musi pokrywać koszty produkcji zarówno stale, jak i zmienne. Synteza ujęcia popytowego i podażowego, dokonana przez A. Marshalla, stanowi podstawę rozwoju współczesnej teorii wartości.
Analizując wkład teorii ekonomii do teorii wyceny należy zwrócić uwagę, że ekonomiści zdefiniowali również inną ważną kategorię, jaką jest renta gruntowa. Kategoria renty była rozpatrywana m.in. przez A. Smitha i D. Ricardo. Pierwszy traktował rentę gruntową jako nadwyżkę rezydualną, wyznaczoną przez cenę. Nadwyżka ta jest funkcją różnic w urodzajności, jak i różnic w położeniu działki. Drugi utożsamiał rentę z opłatą za użytkowanie pierwotnych i niezniszczalnych składników gleby. Pojęcie renty sprowadził do czystej renty z „ziemi", rozpatrywanej jako teren dziewiczy, jako niewykorzystane bogactwo mineralne. David Ricardo wskazywał na dwie przyczyny powstania renty: rentę z tytułu rzadkości i rentę z tytułu różnic w jakości. Według omawianych teorii, renta nie ujmowała procentu od kapitału zainwestowanego przez właścicielą ziemi w budynki, drenowanie, ogrodzenie, nie ujmowała korzyści płynących z eksploatacji lasów i wydobywania minerałów.